De stemming zit er al direct in. Het begin is in ieder geval goed. Nu nog 2,5 uur vliegen naar Madrid en 14 uur naar Santiago de Chili en dan zijn we er. Als het goed is staat er iemand op ons te wachten.
En er stond iemand op ons te wachten. Zijn zoon kennen velen. Het is Alfonso Larrain, de vader van Tomas. Hij zal ons de eerste dagen begeleiden. Hij brengt ons naar San Juan de Pirgue, ons eerste onderkomen. Daar staat een lichte lunch klaar en een heerlijke Sauvignon Blanc van Pacifico Sur. Een label van Apaltagua.Heerlijk maar wel iets voller van smaak dan de SB van Apaltagua.
En dit is dan ons verblijf, een geweldig koloniaal landhuis.
En na een lange nacht vliegen en een dag vol nieuwe indrukken is het goed om even te kunnen ontspannen. Lekker zwemmen in het zwembad in de tuin met duikplank.
Na het zwemmen douchen en dan omkleden voor het diner in het restaurant om de hoek met de `´Liggende Koeien``, La Vaquita Echa. Alfonso is onze gastheer en hij neemt de SB van Apaltagua mee voor bij het eten. We hebben prima gegeten en gedronken maar we hebben het nog vaak over de Pevre gahad al starter. Een heerlijke frisse tapenade van paprika,tomaat ui en kruiden op een stukje brood. Misschien wel de lekkerste die we geproefd hebben.
Maar eerst nog een lekker glaasje wijn natuurlijk op het terras.
En dan aan tafel. Het werd ondanks de nacht die we eigenlijk hadden overgeslagen gezellig en laat. De eerste indruk was geweldig. Wat wordt dit nog de komende 13 dagen?
De volgende morgen op pad naar het Noorden naar von Siebenthal. Een Zwitserse advocaat/ombudsman die van zijn hobby zijn werk gemaakt heeft. Wijn maken in Chili met veel passie. Heerlijke rode wijnen en over een paar jaar een viognier.
Daarna nog even snel naar de buren. Kijken of we daar kunnen proeven. We zijn niet aangemeld dus afwachten.
Errazuriz. Een geweldig complex, er is een foto van maar die kan ik nog niet teruggevinden. Ha ha! Maar volgt later. Ontvangst was niet geweldig en de wijn kon ons ook niet verrassen. maar gauw terug naar San Juan de Pirgue. Op de veranda loungen.
Waar gaan we eten vanavond? Ik ga samen met Alfonso op pad om op zoek te gaan naar een prima restaurantje. 2 locaties bezocht en afgekeurd. Alfonso komt met het voorstel de bergen in te gaan naar Petit France om daar te gaan eten. Hij komt er vaker en kan het aanbevelen. besluit is snel genomen. Daar gaan we naar toe.
De volgende morgen op pad naar Apalta. De Winery bezoeken met proeverij. Daarna wijngaard bezichtigen. Proeverij loopt een beetje uit de hand want Coen krijg een lachbui met de mond vol rode wijn. Alsof er een varken geslacht is. We hebben er wel vreselijk om moeten lachen. Het brak meteen het ijs tussen ons en Paula, de winemaker, en Juan Pablo,onze chauffeur voor een paar dagen. En iedereen had natuurlijk iets wits aan. Het was niet rood met witte stippen maar wit met rode stippen. Maar we hebben wel verrassende wijnen geproefd.
Gauw wegwezen hier. Op naar Santa Cruz. Op naar de Italiaan Vina Bello voor een lunch. Het bleef de hele dag gezellig.
Heerlijk gegeten op een schitterende locatie. Snel verder want we hebben nog meer te doen. Op naar de wijngaard in de Colchagua Valley.We moesten zelfs door een rivier en het water spoot alle kanten op. Binnen in de auto werd Willem zelfs nat. Het was wel heel plaatselijk en kwam niet van buiten maar van binnen!!!!!!!! Karel weet jij daar meer van= Maar goed water is altijd nog beter dan rode wijn. Hier komen we aan op een van de laatste aankopen van Tutunjian. Wat een ontzettende grote wijngaard met vele fruitbomen. Hier sinaasappels zo van de boom gegeten. Wat een een smaak en wat heerlijk sappig. Midden in de wijngaard lopen de paarden die je op afstand in de gaten houden. Het schijnt dat als je toetert ze je gaan benaderen omdat ze dan denken dat ze een suikerklontje krijgen. Nog iets van de vorige eigenaar. Ons lieten ze op een veilige afstand staan.
Wat ligt de wijngaard mooi beschut tussen de bergen. water is geen probleem in deze omgeving want de wijngaard heeft twee eigen meertjes waar ze water uit kunnen halen.
Oh ja. Coens´s witte broek met rode vlekken.Via Santa Cruz rijden we naar de Lanpancora Ranch in Curico Valley waar we twee nachten zullen overnachten. In Santa Cruz worden nog snel even drie hoeden gehaald tegen de brandende zon de hele dag. Karel is een bikkel en doet het zonder.
Hierboven is iets te zien van ons onderkomen op de ranch. Van alle gemakken voorzien. We mogen zeker Rosa niet vergeten die de hele dag voor ons zorgde. Wat een gastvrijheid. Na een heerlijk ontbijt hebben we een tocht door de wijngaard gemaakt. Het ziet er allemaal perfect uit.
Onderweg kwamen we langs de plek waar ze zelf voor eigen gebruik compost maken.
Na een rondrit door de wijngaard gaan we op weg naar Huaguen in Maule Valley. Juan Pedro is er klaar voor en zal ons weer over de slechte wegen laten ``vliegen``. Hoe slechter de weg des te harder werd er gereden. Het is even wennen maar je hebt wel minder last van kuilen en stenen.Het huis waar de heer Tutunyian voor het eerst geslapen heeft in Chili en waar alles begon. Nu is het een ruine na de aardbeving van twee jaar geleden.
Waar hebben zij het over? Wat een panorama! en overal waar je kijkt druiven en fruit. En tegen de zon natuurlijk een originele Chileense Boerenhoed. Voor de een om niet te verbranden en de ander is bang dat zijn grijze haren verkleuren.
Na nog even in de schaduw wat fruit gegeten te hebben vertrekken we naar de Atlantische Oceaan om te lunchen in een dorpje wat bijna weggespoeld is door een Tsunami. Golven van wel 20 meter hoog denderden door het dorp.
En overal lege plekken waar huizen stonden die nog weer gebouwd moeten worden. Voor velen een financieel probleem.
Wat een trieste aanblik deze kale plekken waar zo nu en dan weer een huis gebouwd wordt.
Een kapelletje op een rots. Voor velen een houvast denk ik.
Na heerlijk gegeten te hebben in het dorp rijden we weer terug naar de ranch. Een tocht van 2 uur. Morgen wordt er veel verlangd van ons. Via Santa Cruz naar San Antonia. Ruim 4 uur in de auto. Dichtnij San Antonia gaan we de laatste aanwinst bekijken. Er is 76 hectare ingepland. Hier zien we hoe droog het is en wat waterproblemen veroorzaakt.
En dan kom je in San Domingo en daar is alles weer anders.Wat een contrast. Het Bloemendaal van Chili.
De leden van de wijnwandelclub met gids Alfonso mrt fr Pacific Ocean op de achtergrond.
De haven van San Domingo. Er werden weer duizenden vierwielaangedreven Japanners aan wal gebracht. Die ook soms .............
niet goed gebruikt worden. Het enige foutje van Juan Pablo. Vergeten om te schakelen naar vierwiel of wist hij niet dat deze vierwielaangedreven werd??????
Dankzij Willem met zijn Bijzonder Internationaal Rijbewijs kwam alles weer goed.
Op de tekening ziet het er goed uit. Nu nog de watervoorziening. Dat is zeker een zorg. Na de wijngaard bekeken te hebben gaan we terug naar Pirgue. De bbq wordt ondertussen al aangestoken.
Na de bbq even biljarten op het huisbiljart. En dan op tijd naar bed want morgen is een drukke dag.
Na het ontbijt op pad naar Apostolle, waar op dat moment geen rondleiding en proeverij mogelijk was. Dan maar een deur verder naar Vina Montes. Hier kunnen we mee met een tour en dan een proeverij. Toen we zagen dat we bij 35 graden plaats moesten nemen in een truck met ca 20 personen, waar ruimte was voor 15,haakten wij af. Doe ons maar een lekker glaasje SB om te proeven. De kwaliteit was uitstekend dus een goede keus. Nu op weg naar ons lunch adres. Coen en Karel waren er van overtuigd waar we naar toe moesten
Viu Manent. Een prima restaurant op een schitterende locatie. Alleen het restaurant is verplaatst omdat het oude restaurant vernield is door de aarbeving. De laatste werkzaamheden worden uitgevoerd op dit moment en het nieuwe meubilair staat, nog ingepakt, klaar om in gebruik genomen te worden.
Wij zijn blij dat er een alternatief mogelijk was. Na het eten op pad aar Santa Cruz voor de overnachting en 's morgens weer vroeg op pad naar Pirgue met een tussenstop bij Vina Santa Rita voor een museumbezoek en een goed glas wijn.
Na Santa Rita weer aan de SB en Rose van Apaltagua. Samen met Jan Rook en zijn partner Paula op de veranda. Jan Rook schrijft een stuk over Apaltagua op zijn website wijnplein.nl. De best bezochte wijnsite van Nederland. Vanavond gaan we gezamelijk eten bij Rodrigo Abarzua Fuentes, de CEO van Apaltagua. Maar eerst nog even zwemmen.
Nog even op de foto voor wijnplein.nl en dan naar ons bbq adres.
Hier waren we niet alleen om te eten en drinken. Nee hier waren we voor Kans voor een kind. Het eerste schildje van de Wijnwandelclub voor Kans voor een Kind werd hier aan Rodrigo Abarzua Fuentes overhandigd. Samen met het loopshirt en een boek over kans voor en kind. Het werd een warm eind van een geweldige avond. Later zullen we bekend maken wat het resultaat voor kans voor en kind is maar het belooft iets moois te worden waar je naar uit kunt zien. Meer hierover op de benefietavoind bij de Bloemenbeek. Nu met de taxi naar Pirgue want morgen is het weer vroeg dag om op pad te gaan naar Leyda.
Hier woeden we door de whinemaker en een medewerker opgewacht. We worden naar een plek gereden waar je een gevoel bij de wijn krijgt. Vanaf de heuvel hebben we zicht o de Pacific Ocean en de Maipo river. Je ruikt de oceaan en je voelt de frisse wind. Vanaf hier rijden we naar het proeflokaal midden in de wijngaard.
Hier hebben we ook de nieuwe jaargang van Nius Sauvignon Blanc geproefd. Menigeen bekend als een heerlijke frisse wijn. Door de omgeving gezien te hebben weten we ook waarom.
Na Vina Lomas de Leyda gaan we naar Ventolera. het is even zoeken maar onder begeleiding van de exportmanager en zijn zoon komen we toch aan op een nieuw complex. Nog niet helemaal af volgens ons. Later blijkt dat ze opstart problemen hebben. Wel heerlijke wijnen geproefd. Ook een riesling die absoluut niet onze smaak is. Ze staan wel open voor suggesties en aanmerkingen.
Nog even poseren voor de boom die op elk etiket prijkt en we kunnen naar huis.
Even langs de supermarkt eweest om te kunnen bbqen. Het beheerdersechtpaar en familie regelt alles weer, Super wat zijn dit aardige zorgzame mensen. Ze blijven nu bij ons zitten en eten mee. Annais Annais, het dochterje, krijgt nog even eenbutton van de wijnwandelclub opgespeld.
De maan schijnt door de bomen en het terras is nog leeg. ``AFWASSEN`` !!! haha. We gaan zo nog even van de avond genieten. Morgen is het de laatste dag en avond in Chili. Voor morgen is er nog een proeverij gepland en een lunch op een toplocatie. Aan het eind van de dag gaan we wandelen met Rodrigo door de nieuwe wijngaard in Pirgue in het kader van de Wijnwandelclub.
Loma Larga. Casablanca. Wat een mooi complex en wat geweldig aangelegd. Al je goed kijkt op de foto´s dan zie je dat op het ronde oplopende dak van de kelder nog wijnstokken staan. Ziet er allemaal even mooi uit. Ook de wijnen zijn erg goed. Wit en rood. En de winemaker, een fransman, is zeer overtuigend en zelfbewust in zijn verhaal en dat vind je terug in de wijnen. Absoluut de moeite waard. Aan het eind van de proeverij nog even uit meerdere vaten geproefd. Jonge wijnen die nog moeten rijpen. Dat worden de toppertjes van de toekomst.
Na een geweldig ontvangst bij Loma Larga gaan we op zoek naar een lunchplek. Onderweg aan de snelweg hebben we twee locaties gezien waar we uit willen kiezen. Eerst naar Vina del Mar waarvan we hoorden bij Loma Larga dat deze nog gesloten zou zijn omdat het restaurant vernield is door de aardbeving. Karel en Coen hebben hier al eens uitstekend gegeten en overnacht.
We worden bij de deur al tegengehouden. Gesloten!!!! Dan aangehouden. Dan maar naar de buurman. Vina Indomita. Ziet er goed uit toch?
Wat een prachtig gebouw op een geweldige locatie met een topkeuken en een heerlijk glas wijn. Dit te samen met het uitzicht en het gezelschap maakt het tot een uniek moment. Hier hebben we dan ook velen deelgenoot van gemaakt in Nederland. Wij bij een buiten temperatuur van 30 graden en via Whatsapp in contact met het thuisfront waar volop geschaatst wordt.
Nog heel even terugkijken voordat we terugrijden naar.......
Om onze wandeloutfit aan te trekken voor een wandeling door de jonge aanplant in de laatst aanwinst van Apaltagua. Onder leiding van Rodrigo die ook in zijn wandelshirt arriveert.
Tevens werden er enkele cadeautjes uitgereikt aan het beheerders echtpaar en hun dochtertje.
Morgenvroeg koffer in pakken want we vliegen over de Andes naar Mendoza voor drie dagen Argentinie.
Na een vlucht over de Andes, jammer genoeg lagen de besneeuwde toppen in de wolken en lang wachten op het vliegveld kwamen we aan bij ons hotel.
Ons hotel in Mendozza. Prima kamers en een heerlijk terras. Dit werd direct ons zenuwcentrum want eindelijk hadden we fatsoenlijk WiFi en voldoende stopcontacten om laptops,blackberrys,Iphones en foto toestellen op te laden.Eindelijk aan het blog kunnen werken en Skypen met het thuisfront. Wij in de zwembroek en in Nederkand warm bij de kachel. Alleen al van de gedachte kregen wij het koud. En het komt steeds dichterbij!!!!!!!!!!
Voor het eerst een vrije middag. Gezellig en heerlijk rustig. Lekker zwemmen een glas wijn en dan aan tafel. Op tijd slapen want morgen wacht Balasco de Baquedano.
Swinto en Lama zijn "bekenden"van het Twentsch Wijnhuis en misschien Guentota binnenkort ook. Absoluut een aanrader.
Hier kregen we een proeverij aangeboden samen met een lunch. En wat we niet moeten vergeten is het uitzicht wat je hier hebt vanuit het restaurant. Je kijkt uit over de wijngaard en op de achtergrond het Andes gebergte. De besneeuwde toppen zijn iets te zien maar zitten nog steeds bijna in de wolken.
Maar voor dat we aan tafel gingen nog even naar de "geurzaal". Hier kun je vijftig geuren herkennen die je in wijnen kunt ontdekken. Erg interessant en leerzaam. Je gaat van kruidnagel naar tabak of van vanille naar melkprodukten. Op het laatst zit je neus helemaal vol. Ook was hier goed te zien hoe er van de bast van de kurkboom kurken gemaakt worden.
Over het eten alleen maar lof en de wijnen erbij maakten het feest compleet. Zeker de Swinto bij het hoofdgerecht. Daar wil ik toch een foto van laten zien. Een bijna rauwe Steak maar goed van temperatuur en ontzettend mals. Dat was genieten.
Na heerlijk gegeten te hebben gaan we weer naar ons hotel. Hier kunnen we ons lekker opfrissen en weer kontakt opnemen met het thuisfront. Ook een duik in het zwembad hoort erbij. We lopen nu even de buurt in om te gaan eten in een restaurant in de buurt. Onderweg stoppen we even om een glaasje te nemen op een terras op de eerste verdieping van een klein winkelcentrum. We hebben hier een mooi uitzicht en we kunnen er lekker zitten. De bediening snapt het helemaal en stuurt de kok naar ons toe. Want het is niet alleen een wijnbar maar het restaurant aan de linkerzijde hoort erbij en later blijkt dat de disco aan de rechterzijde er ook bij hoort. We vragen om fingerfood. En dat kregen we ook. Twee schalen vol met vlees en vis en andere lekkernijen. Het restaurant waar we naar toe zouden gaan hebben we niet gehaald. We waren vol van de lekkere hapjes.
De volgende morgen naar Chakana. Langs krottenwijken, over oude bruggen en met een mooi zicht op de Andes komen we aan bij Chakana. Ook hier hebben we een prachtig vergezicht op de Andes en gaan we met de bergen voor ons weer proeven na een rondleiding door het bedrijf onder leiding van de eigenaar en de exportmanager.
Nu op zoek naar ons lunch adres. Rudolf Nipius (NIUS) heeft voor ons een tafel gereserveerd bij Vistalba.In restaurant La Bourgogne.
Tevens blijkt hier het Consulaat der Nederlanden gevestigd te zijn.
Toch wil ik de volgende twee foto's nog even onder ieders aandacht brengen. Volgens mij zijn deze goed gelukt. Bij een stond ik midden op straat en kwamen de auto's wel erg dichtbij!!
Kaiken Mai, Best Modern Malbec Label in Argentina!
We are thrilled to receive news that our newly released Kaiken MAI wine
label has received a Gold Medal as best Malbec modern design label in
Argentina! Over 200 Malbec labels participated in the Malbec Top Design
event, organized by "Area del Vino" that seeks to spread the image of
Argentina's signature varietal around the world. A panel of judges chose
the best three wine labels in four different categories: Artistic,
Classic, Innovation and Modern. After careful consideration, only 12
were awarded with Gold, Silver and Bronce medals. The Kaiken Mai label
was designed by Williamson Cox, our long term agency in Chile.
Congratulations! ( Met dank aan Sabine )
De Mai kon niet per glas geproefd worden dus dan maar een fles. Dat was meer dan de moeite waard en de fles was compleet leeg. Dit was ook tevens het officiele einde van deze geweldige trip.
Na 's avonds nog lekker van de bbq gegeten te hebben zijn we de volgende morgen op tijd vertrokken van Mendoza naar Santiago de Chili. Hier hebben we ons vier uur prima vermaakt op het vliegveld. En na een lange vlucht van ruim 13 uur vliegen naar Madrid hebben we ons daar op het toilet warm aangetrokken want in Amsterdam was het -11 en toen we uit Santiago vertrokken was het daar 40 graden. Wat een verschil.
Namens de Wijnwandelclub wil ik de directie van Apaltagua bedanken voor de ontvangst. Alles was tot in de puntjes geregeld. Rodrigo die alles geregeld heeft, Alfonso die als gids optrad en Juan Pablo die ons veilig over de Chileense wegen en door de Chileense bergen en rivieren gereden heeft.
Niets was hen teveel.
Heren bedankt. Hombres gracias.
De volgende trip is al in voorbereiding. Zal niet zover zijn.
We zullen jullie allen zo snel mogelijk hiervan op de hoogte brengen.
Namens de Wijnwandelclub wil ik iedereen bedanken voor hun support en we hopen dat het item Chili veel geld opbrengt voor Kans voor een Kind want uiteindelijk doen we het daarvoor.
Ieder kind heeft een recht op geluk.
Bert ten Vergert

Geen opmerkingen:
Een reactie posten